Johnny Knoxville, Jackass 5 için yaptığı açıklamada artık yüksek riskli dublör hareketlerine girmeyeceğini söyledi. Karar, yıllara yayılan sakatlıkların ardından serinin yönünü de yeniden tartışmaya açtı.
Amerikalı oyuncu Johnny Knoxville.
Aksiyon ve fiziksel mizahın sınırlarını zorlayan Jackass serisinin simge ismi Johnny Knoxville, yaklaşan Jackass 5 filmiyle ilgili yaptığı açıklamada kariyerinde önemli bir kırılmaya işaret etti. Entertainment Weekly’e konuşan Knoxville, yaşadığı ciddi sakatlıklar nedeniyle artık eskisi gibi tehlikeli dublör hareketleri yapamayacağını söyledi.
EW‘nin aktardığı habere göre; Knoxville, geçmiş filmler boyunca çok sayıda kırık, beyin sarsıntısı ve kalıcı sağlık sorunları yaşadığını hatırlatarak, bu tür fiziksel riskleri yeniden üstlenmenin artık mümkün olmadığını belirtti. Oyuncuya göre mesele cesaret ya da isteksizlik değil; bedenin sınırları ve sağlık kaygıları.
2000’li yılların başından bu yana Jackass, oyuncuların bizzat kendilerinin yaptığı dublörlüklerle kurduğu mizah anlayışıyla tanındı. Bu yaklaşım, seriyi benzer komedi yapımlarından ayıran temel özelliklerden biri oldu. Ancak aradan geçen yıllar, hem yaş faktörünü hem de bu tür dublörlüğün bedensel bedelini görünür kıldı.
Knoxville’in açıklamaları, Jackass 5’te fiziksel tehlikenin dozunun düşürülebileceğine işaret ediyor. Oyuncu, mizahın ve ekip dinamiğinin korunacağını, ancak izleyicinin alışık olduğu bazı aşırı sahnelerin artık yer almayabileceğini ima etti. Bu durum, serinin “bedenle yapılan mizah”tan, daha kontrollü bir komedi anlayışına evrilebileceği yorumlarına yol açtı.
Filmin yapım sürecine dair ayrıntılar henüz paylaşılmadı. Ancak Knoxville’in sözleri, Jackass’ın geleceğinin, dublörlük risklerini azaltan ama karakterini korumaya çalışan bir denge arayışı içinde şekilleneceğini gösteriyor.
Sinema tarihinde dublörlük, çoğu zaman görünmez kalmış ama anlatının fiziksel sınırlarını belirleyen temel bir meslek alanı oldu. Kamera önünde yıldızlar parladıkça, arka planda bedenini riske atan dublörler, sinemanın gerçeklik duygusunu inşa etti. Sessiz sinema döneminde Buster Keaton, dublör kullanmayı reddeden yaklaşımıyla bu alanın öncülerinden biri sayılır; tehlikeli sahneleri bizzat oynaması, dublörlüğü başlı başına bir sanat pratiğine dönüştürdü. Keaton’dan sonra bu çizgi, oyuncu–dublör ayrımını bulanıklaştıran bir gelenek yarattı.
Bu haberler de ilginizi çekebilir:
Modern sinema döneminde dublörlüğün küresel ölçekte simgeleşen ismi ise kuşkusuz Jackie Chan oldu. Chan, Hong Kong aksiyon sinemasında dublörlüğü mizah, koreografi ve fiziksel komediyle birleştirerek benzersiz bir dil kurdu; set kazalarını jenerikte göstererek bu emeği görünür kılan ender figürlerden biri olarak anıldı. Aynı gelenek, ABD’de Evel Knievel gibi isimlerle daha gösteri merkezli bir biçim aldı; Knievel’in motosikletle yaptığı atlayışlar, dublörlüğü popüler kültürün ana akım unsurlarından biri hâline getirdi.
Yakın dönemde ise dublörlüğün hem oyunculukla hem de teknik disiplinlerle iç içe geçtiği bir model öne çıkıyor. Tom Cruise, Mission: Impossible filmlerinde bizzat gerçekleştirdiği yüksek riskli dublör hareketleriyle bu geleneği günümüze taşıdı; uçaktan sarkma, helikopter kullanma ve yüksekten atlama gibi sahneler, modern dublörlüğün ulaştığı noktayı simgeledi. Benzer biçimde Zoë Bell, hem Kill Bill hem Mad Max: Fury Road gibi yapımlarda dublörlüğü kadın bedeninin sinemadaki temsiliyle ilişkilendiren bir figür olarak öne çıktı.
Bugün dublörlük, yalnızca tehlikeli sahneleri üstlenen bir “yardımcı meslek” olmaktan çıkmış durumda. Koreografi, beden eğitimi, güvenlik mühendisliği ve sinematografi bilgisi gerektiren bu alan, sinemanın fiziksel gerçekliğini ayakta tutan asli unsurlardan biri olarak yeniden değerlendiriliyor. Gelmiş geçmiş en iyi dublörler, yalnızca düşen, atlayan ya da çarpışan bedenler değil; sinemanın sınırlarını genişleten görünmez anlatıcılar olarak hatırlanıyor.
Velev'i
Google Haberler üzerinden takip edin
