Fotoğraflar: Mehmet Demirci
Cadılar Bayramı arifesinde, Amerika’nın kovboylarıyla ünlü Fort Worth kentinden yola çıkan yaklaşık 20 kişilik bir Budist keşiş grubu, “Barış Yürüyüşü” adını verdikleri sessiz ama kararlı bir yolculuğa başladı. İlk günlerinde yalnızca birkaç yerel gazetede küçük haberler olarak yer bulan bu yürüyüş, kartopu misali büyüyerek bugün milyonlara ulaşan küresel bir hikâyeye dönüştü.
Keşişlerin geçtiği şehir ve kasabalarda yüz binlerce insan onları selamlamak için sokaklara çıkıyor. Özellikle şehir merkezleri dışında, ABD’de pek alışık olmadığımız bu manzara son derece şaşırtıcı. İnsanlar, bu yürüyüşe tanıklık etmek ve Budist rahipleri selamlamak için kar ve yağmura aldırış etmeden saatlerce yol kenarlarında bekliyor.
Yaklaşık 3 bin 700 kilometrelik bu uzun yolun 40 kilometresini keşişlerle birlikte yürüdüm. Yürüdüğümüz gün hava sıcaklığı –3 dereceydi. Rahiplerin bazıları bu zorlu yürüyüşü yalnızca ayaklarındaki çoraplarla gerçekleştiriyor. Yol boyunca yerel yetkililer polis araçlarıyla gruba eşlik ediyor. Keşişler günde ortalama 35–37 kilometre yol alıyor. Yürüyüş sırasında yaşanan ciddi bir kaza sonucu keşişlerden biri bir ayağını kaybetmesine rağmen, yürüyüşe ara verilmedi.
Yolculuk boyunca keşişler, durakladıkları her şehir ve kasabada yerel halkla bir araya geliyor. Meditasyonlar ve kısa konuşmalar eşliğinde şiddetsizlik, birlik ve içsel huzur vurgulanıyor. Ziyaret ettikleri bazı eyaletlerde valiler tarafından kabul edilip kalabalıklara hitap ediyorlar. Buna rağmen keşişler gördükleri yoğun ilgiden hâlâ şaşkın. Politik bir mesaj taşımadıklarını, amaçlarının yalnızca barış ve şefkat olduğunu her fırsatta yineliyorlar.
Yol boyunca Budist rahipleri selamlamaya gelmiş birçok insanla konuşma fırsatı yakaladım. Konuştuğum her kişi, Budist rahiplerin barış adına yaptıkları bu girişimden son derece memnun olduklarını dile getirdi. “2017 yılında Myanmar’da Budistler tarafından başlatılan ve binlerce insanın öldüğü, yüz binlerce insanın evlerini terk etmek zorunda kaldığı Arakan’daki soykırımdan haberdar mısınız?” diye sorduğumda ise bu konudan haberdar olmadıklarını ifade ettiler. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK) verilerine göre, Ağustos 2017’den sonra Arakan’daki baskı ve zulümden kaçıp Bangladeş’e sığınanların sayısı 936 bin 733’e ulaştı.
Yürüyüş sırasında en çok dikkatimi çeken ise yas tutan insanların yaklaşımı oldu. Kimi annesini, kimi çocuğunu kaybetmiş onlarca insan, sevdiklerinin “iyi bir yerde” olduğuna dair birkaç cümle duymak için keşişlere yaklaşıyor, onlardan dua talep ediyordu. Bir diğer çarpıcı detay ise fiziksel engellilere gösterilen özen. Keşişler karşılaştıkları her engelli için durup dua ediyor ve Budist geleneğinde huzur ve şefkati simgeleyen ip bilezikler hediye ediyor.
Keşişlerin yürüyüşü 12 Şubat’ta Washington DC’de sona erecek. Başkentte yüz binlerce insanın toplanması bekleniyor. Huong Dao Vipassana Bhavana Center’a bağlı keşişlerin ruhani lideri Bhikkhu Pannakara, Barış Yürüyüşü’nün amacını şu sözlerle özetliyor:
“Yürüyüşümüz tek başına barışı yaratamaz. Ancak biri bizimle karşılaştığında —ister yol kenarında, ister çevrimiçi, ister bir dost aracılığıyla olsun— mesajımız onun içinde derin bir yere dokunduğunda, kendi kalbinde sessizce var olan barışı uyandırdığında, işte o anda kutsal bir şey filizlenmeye başlar.
Bizim katkımız, barışı dünyaya dayatmak değil; onu beslemeye yardımcı olmaktır —uyanmış her bir kalp üzerinden, tek tek. Umudumuz budur. Sunduklarımız budur. Ve bu yüzden yürüyoruz.”
Velev'i
Google Haberler üzerinden takip edin
