Aditya Dhar’ın yönettiği 'Dhurandhar', Hindistan’ın Ladakh bölgesinde eğlence vergisinden muaf tutuldu. Karar, filmin güçlü gişe performansının ardından geldi. Yerel yönetim, yapımın kültürel ve sembolik etkisine dikkat çekiyor.
Hindistan’da sinema ile yerel yönetimler arasındaki ilişki, zaman zaman kültürel ve politik tercihler üzerinden şekilleniyor. Bu ilişkinin son örneği, Aditya Dhar imzalı Dhurandhar için Ladakh’ta alınan vergi muafiyeti kararı oldu. Film, bölgesel yönetimin aldığı kararla birlikte Ladakh genelinde eğlence vergisinden muaf tutulacak.
The Times of India’ın aktardığına göre karar, filmin Hindistan genelinde yakaladığı güçlü gişe ivmesinin ardından geldi. Yapım, gösterime girdiği ilk haftalarda beklentilerin üzerinde bir izleyici sayısına ulaşırken, özellikle genç izleyici kitlesi arasında yoğun ilgi gördü. Ladakh yönetimi, bu başarıyı “yerel sinema kültürünü destekleyen” bir örnek olarak değerlendirdi.
Başrollerini Ranveer Singh ve Akshaye Khanna’nın paylaştığı Dhurandhar, aksiyon ve politik gerilim unsurlarını bir araya getiren anlatısıyla öne çıkıyor. Film, devlet–birey ilişkisi, güç ve sadakat gibi temaları merkeze alırken, Dhar’ın önceki işleriyle kurduğu anlatısal süreklilikle de dikkat çekiyor.
Bu haberler de ilginizi çekebilir:
Hindistan’da daha önce bazı yapımlar, milliyetçi ya da tarihsel temaları nedeniyle benzer ayrıcalıklar elde etmişti. Bu tür vergi muafiyetleri, filmlerin belirli bölgelerde daha geniş kitlelere ulaşmasını sağlarken, sinemanın kamusal alandaki etkisine dair tartışmaları da beraberinde getiriyor. Dhurandhar örneği, ticari başarı ile politik sembolizmin nasıl iç içe geçtiğini bir kez daha gösteriyor.
Sinema ile devlet arasındaki ilişki, yalnızca sansür ya da yasaklar üzerinden değil, zaman zaman teşvik ve ayrıcalıklar üzerinden de şekilleniyor. Özellikle ulusal kimlik, tarihsel anlatı ya da kültürel temsil iddiası taşıyan bazı yapımlar, farklı ülkelerde vergi muafiyetleri, özel fonlar ya da sembolik desteklerle öne çıkarılıyor. Fransa’da, ulusal sinemanın korunması amacıyla Centre national du cinéma (CNC) aracılığıyla yerli yapımlara uzun süredir kapsamlı mali destek sağlanırken; Güney Kore’de tarihsel ve politik temaları işleyen bazı filmler, kamu fonlarından öncelikli yararlanabiliyor. ABD’de ise doğrudan “devlet filmi” kavramı yaygın olmasa da, Pentagon’un teknik ve lojistik desteğini alan yapımlar, dolaylı bir ayrıcalık örneği olarak sıkça tartışılıyor. Top Gun: Maverick, ABD Savunma Bakanlığı’nın desteğiyle çekilen ve bu işbirliği nedeniyle kamuoyunda yoğun tartışma yaratan filmlerden biri olarak anılıyor. Benzer biçimde Çin’de, devlet politikalarıyla uyumlu temalar işleyen yapımların dağıtım ve salon erişiminde avantaj elde etmesi, sinema–iktidar ilişkisini görünür kılan örnekler arasında yer alıyor. Bu tür uygulamalar, sinemanın yalnızca sanatsal ya da ticari bir üretim değil, aynı zamanda kamusal anlatıların taşıyıcısı olduğunu da hatırlatıyor.
Velev'i
Google Haberler üzerinden takip edin
