Grimuar, büyünün değil; bilginin saklandığı defterdir. Ritüel kadar metne, inanç kadar yönteme yaslanır.
Grimuar (İng. Grimoire; Alm. Grimorium; Fra. Grimoire), büyü formülleri, ritüeller, çağırma yöntemleri, tılsımlar ve semboller içeren, çoğu zaman el yazması hâlinde dolaşan ezoterik metinler için kullanılan genel addır. Grimuarlar, pratik talimatlar kadar kozmoloji, ahlâk ve disiplin de önerir.
Bu metinler kutsal kitap değildir; fakat sıradan bir el kitabı da sayılmaz. Otoriteleri, geleneğe ve uygulamaya dayanır.
Grimuar geleneği, Orta Çağ Avrupa’sında, Antik Yunan–Roma mirası ile Yahudi mistisizmi ve İslam ezoterizminin kesişiminde belirginleşir. En bilinen örnekler arasında Key of Solomon, Lemegeton (Goetia), Picatrix ve Abramelin Kitabı sayılır. Bu metinler, çoğu zaman yasaklı kabul edilir; kopyaları el altından dolaşır.
Rönesans’ta matbaanın yayılmasıyla grimuarlar daha geniş bir dolaşıma girer; ancak Kilise’nin baskısı nedeniyle şifreli dil, sembolik anlatım ve örtük referanslar yaygınlaşır. 19. yüzyılda okültizmin yeniden canlanmasıyla grimuarlar modern yorumlara açılır; 20. yüzyılda ise akademik incelemelerin ve eleştirel edisyonların konusu olur.
► Grimuarlar yalnızca büyü kitabı mıdır?
Hayır. Kozmoloji, ahlâk ve ritüel disiplin de içerir.
► Hepsi aynı geleneğe mi aittir?
Hayır. Hermetik, kabalistik, Hristiyan, İslami ve halk büyüsü etkileri birlikte görülür.
► Neden çoğu anlaşılmazdır?
Bilinçli bir tercihtir: Yetkisiz kullanımı caydırmak için.
► Grimuar yazarı kimdir?
Çoğu anonimdir ya da efsanevi isimlere atfedilir.
► Bugün işlevi nedir?
Tarihsel belge, sembolik kaynak ve kültürel miras.
Grimuarlar, fantezi ve korku edebiyatında “yasak kitap” motifiyle sıkça görünür. Diziler, filmler ve oyunlarda, çoğu zaman tek bir büyüyü açan anahtar gibi kullanılır. Bu temsiller metinlerin karmaşıklığını sadeleştirir; ancak grimuarı bilginin tehlikeli olduğu fikriyle kalıcı bir simgeye dönüştürür. Belgeseller ve akademik yayınlar ise grimuarları, Avrupa entelektüel tarihinin gölgede kalmış bir parçası olarak ele alır.
Grimuar, büyünün değil; metnin gücünü temsil eder. Okuyanı değil, hazır olanı seçtiğini iddia eder. Bu yüzden grimuarlar, yasaklandıkça çoğalır; unutuldukça yeniden keşfedilir.
